Функцыянаванне сучаснай беларускай мовы ў вуснай камунікацыі і пісьмовым тэксце: сацыяльна-дзяржаўны, нацыянальна-культурны і краязнаўча-рэгіянальны параметры

Abstract

Мэта працы – выявіць найважнейшыя асаблівасці і параметры функцыянавання беларускай мовы першай чвэрці ХХІ ст. у вуснай і пісьмовай камунікацыі, на падставе чаго выпрацаваць аргументаваныя рэкамендацыі па яе выкарыстанні ў сферы культуры, адукацыі і гуманітарнай бяспекі беларускай дзяржавы. У працэсе вызначэння найважнейшых асаблівасцей і параметраў функцыянавання беларускай мовы першай чвэрці ХХІ ст. у вуснай і пісьмовай камунікацыі распрацаваны спосабы выяўлення і лексікаграфічнага апісання беларускай моўнай карціны свету; ахарактарызаваны сацыякультурны кампанент лінгвакраіназнаўчых адзінак беларускай мовы; устаноўлены асноўныя параметры лексікаграфічнай інтэрпрэтацыі дыялектнай фразеалогіі Віцебшчыны і праведзена лексікаграфічнае апісанне семантыкі, структуры, лінгвагеаграфіі фразеалагічных адзінак народна-дыялектнай мовы Віцебшчыны; вызначаны структурна-семантычныя адметнасці антрапанімікону і мікратапанімікону паўночна-ўсходняй часткі Беларусі; разгледжаны асноўныя тэндэнцыі ў развіцці слоўнікавага складу беларускай мовы ў ХХ–ХХІ стст., якія вызначылі станаўленне сучаснай лексічнай нормы; устаноўлены нацыянальна спецыфічны кампанент беларускай лінгвакультуры ў сферы нэймінгу; ажыццёўлены збор і падрыхтаваны корпус тэрміналагічнай лексікі, якая сёння актыўна выкарыстоўваецца ў галіне інфарматыкі, матэматыкі і фізікі, тэлекамунікацый і сувязі.